In de euthanasiepraktijk speelt geestelijk lijden een grote rol. Al in de jaren negentig van de vorige eeuw oordeelde de Hoge Raad dat geestelijk (of psychisch) lijden een eigenstandige grondslag kan vormen voor een gerechtvaardigd euthanasieverzoek. Toch bestaat over de aanvaardbaarheid daarvan tot op de dag van vandaag verschil van mening.

Waar het gaat om de euthanasiewet (Wet toetsing levensbeëindigend handelen op verzoek en hulp bij zelfdoding) spitst de discussie zich toe op psychiatrische patiënten die om hulp bij zelfdoding vragen. Daarnaast is er discussie over een categorie mensen die niet onder de euthanasiewet vallen: mensen bij wie sprake is van een ‘voltooid leven’ en die om die reden hulp zoeken om hun leven te beëindigen.

Legemaate gaat in het artikel nader in op de rechtsontwikkelingen die zich de afgelopen jaren hebben voorgedaan met betrekking tot deze beide groepen: psychiatrische patiënten en mensen die een ‘voltooid leven’ hebben.