Haar interesse in Europees recht bracht haar in de vroege jaren zestig naar de Raad van Europa in Straatsburg, waar zij werkte bij de afdeling Volksgezondheid. Daar begon haar passie voor het gezondheidsrecht vorm te krijgen. Na haar terugkeer in Nederland promoveerde zij in 1979 op International Organizations in Europe and the Right to Healthcare. Begin jaren tachtig werd zij benoemd tot hoogleraar gezondheidsrecht aan de Universiteit Maastricht, waarna zij in 1993 overstapte naar de Juridische Faculteit van de Universiteit Utrecht. Tegelijkertijd vervulde zij jarenlang de functie van raadsadviseur bij het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, een combinatie van wetenschap en beleidspraktijk die haar werk zijn bijzondere scherpte gaf.

Haar invloed reikte ver voorbij de collegezaal en het ministerie. Als voorzitter van de European Association of Health Law zette zij zich in voor de bevordering van gezondheid en mensenrechten in heel Europa. Zij was redacteur van zowel het Tijdschrift voor Gezondheidsrecht als het European Journal of Health Law, van het eerstgenoemde tijdschrift maakte zij vanaf de allereerste jaargang in 1977 bijna dertig jaar lang deel uit van de redactie, als enige die de volledige geschiedenis ervan had meegemaakt. Daarnaast was zij lid van de Gezondheidsraad en vertegenwoordiger bij de Raad van Europa.

Henriëtte  Roscam Abbing pleitte onvermoeid voor nauwere samenwerking tussen gezondheidsrechtjuristen in Europa, voor een voortdurende dialoog tussen juristen en medische professionals.

Met Henriëtte Roscam Abbing verliest de gemeenschap van gezondheidsrechtjuristen niet alleen een grondlegger, maar ook een kompas. Haar werk leeft door in de huidige en toekomstige generaties gezondheidsrecht juristen.

Wij wensen haar familie, vrienden en collega’s veel sterkte in het verwerken van dit verlies.